ازوسنسرين « 94 » ( نيمهء يكم سدهء 3 ) در توبروس « 95 » بهره بردند . ماكروبيوس « 96 » ( سدهء 4 ) كه نوشتهء او در دست هست هم با سه ميانجى در سمنيوم سكىپيونيون « 97 » و آميان « 98 » مورخ نامور نيمهء دوم سدهء چهارم با يك ميانجى از « وتوستا پلاسيتا » بهره بردند . ( ترجمهء از جدول كاپل ) پيش از اين نوشته‌ام كه كدام يك از تاريخ فلسفه‌نگاران ما از پلوتارخوس و اسكندر افروديسى و سمپليكيوس گرفته‌اند پس رشتهء سند آنان هم به ثئوفرستوس خواهد رسيد . در پايان اين گفتار ميخواهم سخنى چند دربارهء فهرستهاى جالينوسى كه از بهترين سندها براى تاريخ فلسفه و دانش و هنر يونانى بشمار مىآيند بگويم و نمونه‌اى از آنها را هم كه در زبان عربى براى ما مانده است بياورم : جالينوس در صرف الاغتمام يا نفى الغم ( پرى آلوپياس « 99 » ) ( ش 120 پيناكس ) كه در يك گفتار است و ايوب رهاوى و حنين آن را به سريانى و حبيش به عربى برگرداندند و آن اكنون در دست نيست ( ابن ابى اصيبعه 1 : 74 و 84 و 90 و 100 ) و در فصل 2 و 11 پيناكس ( ص 19 و 4 متن يونانى و ترجمهء لاتينى و برگ 26 پ و 35 ترجمهء عربى نسخهء آستان رضوى ) از ديدار خود از پرستشگاه اسكلپيوس و سفرهاى خود و از آتش‌سوزى كتابخانهء پرستشگاه آرامش « 100 » در شهر روم ( الخزائن العظمى فى الرومية ) ياد مىكند و ميگويد كه در آن برخى از دستنويسهاى ارسطو و انكساگوراس و اندرماخوس كه آنها را خود او درست نموده و بر آنها كه از افلاطون روايت داشته‌اند خوانده است بوده است . « كتاب روفس فى الدرياقات

--> ( 94 ) - Censorin ( 95 ) - Tuberos ( 96 ) - Marcobius ( 97 ) - Somnium Scopionion ( 98 ) - Amian ( 99 ) - Peri Alupias ( 100 ) - Eirines , Templum Pacis